မီးက်ီ ၃

အခ်ိန္သည္လည္း ေက်ာ္ၿဖတ္ကူးသြားတဲ့.. ၿမစ္တစ္စင္းလို..

ငါကိုယ္တိုင္ ဟိုဖက္ကမ္းေရာက္သြားခဲ့ၿပီးေတာင္မွ

ဟိုဖက္ကမ္းကို ေရာက္ေနခဲ့မွန္းမသိခဲ့…။

ႏွစ္ႀကိမ္မဆင္းႏုိင္ေတာ့ ဘယ္ေရကိုဘယ္ေရမွန္းမသိ

ေယာင္ဝါးဝါးနဲ႔ ကမ္းသာဆင္းလုိက္ခဲ့ရၿပီ…။

လက္ခ်ဳိးေရလို႔ စိတ္ထဲမွာမွတ္

ငါ႔အသက္ ဘဝတစ္ဝက္က်ိဳးခဲ့ၿပီးေတာ့မွ

နင္ကအခ်စ္ဆိုတာကို မသိရေကာင္းေရာ႔လားတဲ႔…။

ငါ႔ကို ထုခဲ့ႏွက္ခဲ့ အႀကိမ္ႀကိမ္

ၿပံဳးခဲ့မဲ့ခဲ့ဖူးတဲ့…ေဟာဒီမ်က္ႏွာေပါင္းတစ္ေသာင္း

နင္ဘယ္ႏွယ့္လုိ႔…ေၿပာရက္ခဲ့သလားကြယ္…။

မသိလိုက္မသိဖာသာေနတိုင္း

ငါ..အာ႐ုံေတြမ႐ွိလို႔ နင္ထင္ရင္ မွားလိမ့္မယ္ “ မီးက်ီ”…။

ေနာက္ၿမစ္တစ္စင္းကို ငါမကူးခင္

နင့္ကို ဒီမွာတင္ ႏွုွတ္ဆက္လိုက္ပါ႔မယ္…

ငါေပးႏုိင္တာေတြေပးခဲ့ၿပီးေတာင္မွ

နင္မၿပည့္ဝေသးဘူး ထင္ခ်င္ေသးရင္လည္း ထင္က်န္ရစ္ပါေစေလ…

ငါကေတာ့ လွမ္းၿမင္ေနတုန္း လက္ၿပလိုက္ဦးမယ္…

က်န္ေနဦးရစ္ေတာ့ ဒီကမ္းပါးထိပ္ဆီမွာပဲ “မီးက်ီ” ရယ္…..